Laatste vlucht tb200

Vrijdag 19 september, laatste vlucht op de tb200 van 2,5 uur. Deze 2,5 uur is de laatste reeks van 10 uren instrument procedures (basis instrumentvliegen). Ik was al 2 uur van te voren op school om mijn vluchtvoorbereidingen te doen, maar de instructeur had een beetje haast. De vlucht hiervoor was gecancelled, wanwege het slechte weer, dus ik kon eerder weg. Waarschijnlijk wilde de instructeur snel weekend vieren. Ik had 10 minuten voor mijn vluchtvoorbereiding, waar je normaal ongeveer een uur voor hebt. Heb het nog afgekregen ook mbv rekenmodellen op de computer.

De vlucht zou naar Beja gaan, een militair vliegveld zo'n 30 mijl ten zuiden van Evora. Hier zouden we een ILS approach oefenen. Dit is het aanvliegen van de baan mbv een instrument dat aangeeft waar de centerlijn van de baan ligt. Dit wordt ook gebruikt door grote verkeersvliegtuigen.
Dit werd me allemaal in 5 minuten uitgelegd mbv een kaartje. Daarna werd gezegd: je hebt 10 minuten om walk around te doen (technische inspectie van het vliegtuig). Natuulijk was ik nog niet eens klaar en zat de instructeur al in het vliegtuig. Ik had graag nog wat tijd gehad om de aanloop naar het vliegveld te bestuderen, maar die tijd werd me niet gegund. In ieder geval hadden we een snelle start, ik was een uur eerder vertrokken dan gepland.

Na take-off moest ik aan de zuidkant van het vliegveld eruit, een zogenaamde Sierra 1-A departure. Hierna werd Beja opgeroepen voor de ILS approach, maar we werden niet toegelaten door verkeersdrukte rond het veld. Terug naar Evora. Hier werd ik in de holding gezet en vervolgens een instrument approach op runway 01 gemaakt. Hierna aan de noordkant eruit: November 1-A departure. Hier hebben we een trainingsgebied uitgezocht. Dit is een gebied gereserveerd voor onze school om oefeningen te doen. Ik had een kaartje bij me van Salamanca (Spanje). In dit trainingsgebied hebben we verschillende Salamanca approaches geoefend (gesimuleerd). Daarna terug naar Evora. De andere baan was in gebruik (runway 19) want de wind was gedraaid. Ik zat in de holding te wachten tot ik de approach kon maken naar de baan, toen we op de radio hoorden dat er een parachute kist parachutisten ging droppen boven de baan. Hierna werd besloten om visueel versneld naar het veld te gaan en de instrument approach af te breken. Ik was net op tijd geland, want 1 minuut later stonden de parachutisten al op de baan.

Al met al een hele leerzame vlucht. Alle approaches en departures die hierboven beschreven staan, zijn vastgelegd in kaartjes. Je moet dus vliegen en kaartlezen tegelijkertijd. Het vergt enige voorbereiding en oefening om dit onder controle te krijgen. Er staat veel informatie in de kaartjes en het is een drukke fase van de vlucht.