Solo TB20

Donderdag 25 september. Circuit training. Ik werd 's ochtends opgebeld of ik een vlucht kon overnemen van iemand anders. Natuurlijk gelijk op gereageert. Op school aangekomen had ik niet veel tijd. Direct een briefing gehad. De instructeur was een beetje een warhoofd, want hij wist niet eens wat de bedoeling was van de vlucht. Uiteindelijk heb ik hem uit kunnen leggen dat we eerst een uur dual circuit training moesten doen en daarna wanneer alles goed gaat een uur solo. De vluchtvoorbereiding was geen tijd voor en was ook niet nodig volgens de instructeur.

Bij de kist aangekomen bleek de fuel indicator van de rechter tank stuk en de kist stond scheef, de rechter vleugel was hoger dan de linker vleugel. Waarschijnlijk een schokbreker die is blijven hangen.
De instructeur begon al moeilijk te doen dat hij me met die kapotte fuel indicator niet solo wilde laten gaan. Toch zijn we uiteindelijk gaan vliegen, dan zou de dual vlucht op de linkertank worden gevlogen en de solovlucht op de rechter tank.
Die vleugel kregen we niet recht, dus we zijn maar met een scheef vliegtuig opgestegen.

De cockpit van de tb20

Meteen al merkte ik dat het een drukke vlucht ging worden. Een circuitje is een rondje om het veld waar je landingen mee oefent. Daarbij moet je zoveel handelingen verrichten, dat de gehele vlucht continu bezig bent. En deze kist is een stuk sneller dan de tb200 dus, moet je alles nog sneller doen.

De eerste landing ging gelijk goed. De goede baan was open, het was mooi weer en windstil. Iedere keer wat kleine aanwijzingen van de instructeur, en het landen ging stap voor stap beter. Nadat ik het normale landen beheerste, gingen we speciale landingen maken: landing zonder flaps, short field landing (landen met zo min mogelijk baangebruik), glide-inn. Bij een glide inn wordt halverwege het gas dichtgegooid, waarna je zonder vermogen moet landen. Ik was alleen iets heel belangrijks vergeten: het landingsgestel uit te klappen. Gelukkig lette de verkeerstoren goed op: Diana 412, check you're landinggear.
Na 9 landingen zijn we gestopt. Instructeur is uitgestapt en mocht ik solo de vlucht vervolgen. In een uur tijd nog 8 landingen gedaan. Op een paar schoonheidsfoutjes na zijn ze allemaal goed gegaan. Zo dacht ik 1x al op de baan te zitten, maar toen evenlater het voorwiel de grond raakte, schrok ik en trok ik het vliegtuig weer de lucht in, waardoor het een stuitertje maakte op 1 wiel. Ik heb een wave off gemaakt: volgas en wegwezen.

Eenmaal aan de grond werd ik gefeliciteerd door mijn instructeur Rio (zijn afkorting). Hij zei: perfect landings. Met een goed gevoel heb ik het vliegveld verlaten.