Vliegprogressies dinsdag 16 september

Tijdje niets meer van me laten horen. Mede doordat de internetverbinding bij ons thuis na 5 maanden eindelijk pas aangelegd kon worden. Er is veel gebeurd in de afgelopen tijd. Hier in het kort mijn progressie tot nu toe.

Een maand geleden heb ik mijn gedeelte VFR vliegen afgesloten. VFR vliegen staat voor vliegen waarmee je navigeert door naar buiten te kijken. Tijdens deze fase heb ik 70 uur gevlogen, zowel solo als dual met instructeur. Een onderdeel hiervan is een navigatietrip naar Portimao. Dit is een plaats aan de zuidkust van Portugal vlakbij Albufeira. Hier maak je je eerste landing op een vreemd veld. Daarna ga je via de westkust van Portugal terug naar Evora. De trip duurt ongeveer 3 uur. Eerst ga je met instructeur en daarna doe je dit solo.

Voor mij was de solotrip best een spannende trip. Er ontstond laag hangende bewolking op 1000 ft in het zuiden van het land, met mist op zee, met het gevolg dat ik het vliegveld van Portimao niet kon vinden. Ik heb via de luchtverkeersleiding (Faro Approach) gevraagd of ze mij met behulp van radar naar het veld toe konden begeleiden. Zij hebben mij naar het veld begeleid. Ook de landing is erg spannend. De baan van Portimao is erg kort en voor de baan bevind zich een berg waardoor je genoodzaakt bent vlak over de huizen heen te scheren en kort te landen. De eerste keer heb ik me hierop verkeken (ik kwam te hoog aan) waardoor ik een go-around moest inzetten. De 2e keer ben ik zonder problemen geland. En dit allemaal al na zo'n 30 uur vliegervaring.

Tijdens deze fase is er 1 solo navigatievlucht afgelegd van 300 nautical miles (ongeveer 500 km) met 3 landingen, op verschillende velden. Wij op school gebruiken de route EVORA - PORTIMAO - SANTAREM - EVORA, waarmee je heel zuid Portugal rondvliegt. Ook dit is een memoriale vlucht geweest. Op het moment dat je deze vlucht moet uitvoeren heb je zoveel navigatievluchten achter de rug, dat je de hele vlucht op herkenning zonder kaart zou kunnen vliegen. Het zijn lange afstanden die je moet vliegen, uit verveling ga je dan dingen doen, zoals het vliegtuig besturen zonder je stuurwiel te gebruiken, of een beetje rondschreeuwen op de radio.

Diverteren, dwz een navigatievlucht met onbekende route. De instructeur geeft je volgende routepunt pas bij het bereiken van je vorige routepunt. Je berekend in de lucht je koers, afstand en tijd uit. Dit kun je in de toekomst gaan gebruiken als je moet uitwijken.
Tijdens deze oefening ben ik regelmatig verdwaald omdat sommige instructeurs je naar jezusbeeltjes (hoogtepaaltjes) laten zoeken die ergens verstopt zitten in een bos. Tijdens het zoeken kun je zo gedesorienteerd raken, dat je de weg niet meer terug kan vinden. Met behulp van het GPS of herkenbare punten kom je gelukkig altijd wel weer terug, ik zie het meestal als les voor de volgende keer.

Forced landings. Wij worden getraind om het vliegtuig te landen in geval van noodsituaties. Tijdens elke vlucht kun je verwachten dat de instructeur de motor stilzet om een motorprobleem te simuleren. In dat geval moet je het vliegtuig controleren en een weilandje of veldje uitzoeken waar je het vliegtuig wilt gaan landen. De truuk is om het allemaal snel te doen, want je verliest veel hoogte in korte tijd. En het gebeurd altijd op een verkeerd moment wanneer het net niet uitkomt. Het moeilijkste is je veldkeuze. Vanuit de lucht lijkt het misschien een mooi veldje om op te landen, maar wanneer je dichterbij komt blijken er bijvoorbeeld ineens koeien op te grazen. Toch laat de instructeur je dan nog even zweten en zo'n tien meter boven de grond worden het gas er weer opgegooid met de reactie: you're dead Nugteren.

Na 70 vlieguren volgt de 70 uurs check welke gelijk staat aan je PPL (Private Pilot Licence). Hiermee mag je een vliegtuigje huren op bijvoorbeeld Lelystad. Op school betekent dit een streep op je epiletten waarmee je van het imago nobody afbent. Deze heb ik begin augustus gehaald.

Na de 70 uurs check begin je met IFR vliegen (vliegen op instrumenten). Hetgeen je hebt geleerd met VFR vliegen wordt je nu afgeleerd, want je mag niet meer naar buiten kijken. Tijdens de introductie hiervan krijg je een bril op die is afgeplakt, zodat je niet meer naar buiten kan kijken. Andere instructeurs plakken het raam af met een zonnescherm, iets dat beter werkt, omdat je toch stiekem door de gaatjes van de bril gaat kijken. Deze gaan er direct na take-off op en vlak voor de landing weer vanaf. In de tussentijd krijg je instructies van je instructeur (oefeningen).

Het begin hiervan is een moeilijke periode voor mij geweest. Het is of je opnieuw moet leren vliegen. Veel leren, maar de stof is zonder praktijkervaring moeilijk te begrijpen. Daarnaast werden we terug op de simulator gezet, waar we de basisbeginselen van het IFR vliegen moesten leren. De simulator is heel moeilijk bestuurbaar, erg gevoelig en er zit geen gevoel op dat je met een echt vliegtuig hebt. Soms ben je zo aan het vechten met het vliegtuig, dat het leren van het IFR vliegen niet meer aan de orde is. Weer een verloren simsessie en dan krijg je te horen van je instructeur dat je meer moet leren. Ook werd de hele klas maar 1 of 2x per week ingeroosterd. De motivatie was weg.

Op moment gaat het beter. Vorige week weer 2 dagen gesimd en 2 dagen gevlogen. Dit was de eerste vlucht in een maand tijd. Gelijk een harde wind, ik heb een crosswind landing moeten maken van 18 kt (zijwind 18 knopen). Deze ging heel mooi, maar dat zal ook wel een beetje geluk zijn.

Inmiddels begin ik de IFR theorie te begrijpen, alle simsessies zo'n beetje achter de rug. Ben weer terug op het vliegtuig om de IFR basis aan te leren. Dit gaat steeds beter. Nog 2 vluchten te gaan op de tb200 en dan mag ik naar een ander vliegtuig de tb 20. Deze ziet er hetzelfde uit als de tb200, maar heeft meer apparatuur aan boord, meer vermogen en een intrekbaar landingsgestel.