Weekendje Albufeira

Afgelopen zondag terug gekomen van een weekje Albufeira. Op een paar mensen na was de hele klas van 0707 vertegenwoordigd. Ook instructeur Patrick hebben we uitgenodigd als begeleider, in totaal zijn we met 13 man. We hadden 3 appartementen en een hotelkamer midden in het centrum van Albufeira en direct gelegen aan het strand.

Op vrijdag avond pas aankomen, omdat er veel mensen last flight of the day hadden. Tijdens het inchecken werden we gelijk aangekeken, toen een hele kofferbak met drank het appartement in werd gesleept. Eerst een welkomstborreltje gehouden en daarna werd Albufeira onveilig gemaakt. Al snel kwamen we erachter dat het oude centrum uitgestorven was. Veel tenten hadden hun deuren al gesloten, omdat dit de laatste week van het seizoen is, oa ook Nederlands feestcafe bloopers. Daarna de taxi gepakt naar het nieuwe centrum, bekend als het engelse gedeelte. Hier waren de kroegen nog wel open. Het is wel iets rustiger dan verwacht, maar toch zat de sfeer er al snel goed in. Een paar karaoke barretjes gepakt en uiteindelijk beland in discotheek Kiss, daar tot 's ochtends vroeg doorgefeest.

De volgende dag begon het ontbijd (12 uur) weer met een lekker koud biertje. Daarna een strandje gepakt. Het weer was erg goed voor de tijd van het jaar (25 graden) zonder wolken. 's avonds uit eten geweest in het oude centrum en daarna weer de taxi gepakt naar het nieuwe centrum. Daar ongeveer dezelfde ronde gedaan als op vrijdagavond. Het was een erg geslaagd weekend. Op zondag viel de groep uit elkaar. Na uitbrakken op het strand zijn we vroeg in de middag vertrokken. In Villamoura hebben wij nog een drankje gedaan in de haven en daarna terug gereden naar Evora.

Adje al in het begin van de avond in de aanval op Jaap

De boxbal heeft een nieuwe held opgeleverd: Paultje P. Hij sloeg harder dan een Engelse krachtpatser die 2x zo groot is dan hem

Karaokebar

De volgende ochtend op ons terras

Bart, neemt hier zijn eten in ontvangst na een dag alleen maar te zeiken over eten. Deze hoeveelheid is zelfs te veel voor Bart en hij is ook aangenaam verrast

Onze stamkroeg

Het bier in La Bamba

Onze barvrouw in La Bamba

Overdag op het strand. Let op Knuffie (witte broek) die hier de nieuwe bijnaam Peter Andre heeft gekregen met zijn witte zonnebril

Nachtvliegen

Op zondag 19 oktober gaat het eindelijk gebeuren. Als eerste met de klas samen met Pieter de nachtvlucht in. Het enige dat tegenzit is de instructeur: J. Bernal. Niet de Jodie Bernal die wij kennen, maar een veel grotere klootzak. Hij wordt ook wel de shoawarmaboer genoemd, omdat hij op een turk lijkt. Had wel vaker een confrontatie met die vent gehad tijdens een vlucht, wat altijd met negatieve afloop ten einde is gekomen. Hij kan namelijk heel agressief reageren. Ik heb operations nog gebeld of er een andere instructeur beschikbaar was, die was er niet, dus heb toch besloten het beste ervan te maken. Gelukkig kunnen Pieter en ik wel goed met elkaar samen.

Waar de reis naartoe ging was nog onduidelijk. Normaal gesproken gaan ze naar Mallaga (Zuid Spanje), maar daar is het weer slecht. Een andere mogelijkheid is Santiago (Noord Spanje). Het weer is daar goed, maar zou binnen enkele dagen verslechteren. Twee uur voor vertrek werd besloten naar Santiago te gaan. De heenvlucht is voor mij gepland. Met sunset zijn we vertrokken en al gauw nadat we uit Evora waren vertrokken werd het schemerig en evenlater donker. Voor mij was het eigenlijk geen verschil, omdat wij aan IFR vliegen doen, mag je toch alleen naar je instrumenten kijken. Het enige verschil is dat je naar een verlicht instrumenten panel kijkt, iets dat het nog veel mooier en spannender maakt. Onderweg wilden we een touch en go doen op Porto (Portugal), dit werd afgewezen, omdat er problemen waren met de betaling, daarom werd er een low approach gemaakt. Hierbij haak je op het laatste moment de landing af en ga je zonder de baan te raken verder. Heel spannend, omdat je midden in de stad zit.

Foto's onderweg richting Porto met op de laatste foto het vliegveld van Porto

Het volgende veld dat op onze route ligt is Vigo (Noord Spanje). Hier werd ik wel toegelaten een touch en go te doen. Van te voren werd me verteld dat studenten vaak de nijging hebben veel te vroeg de landing in te zetten, omdat je in het donker het gevoel hebt dat je te hoog zit. Hetzelfde gebeurde mij ook, waarna ik met behulp van de shoawarmaboer een stuk verder op de baan terecht kwam dan gepland. Gelukkig landen er ook grote verkeersvliegtuigen op deze baan, dus verder geen problemen. Heel mooi is om de verlichting van de baan voor het eerst vanuit de lucht te zien.

Een filmpje van mijn 2e nachtlanding op Vigo

Vlak achter Vigo ligt Santiago, onze plaats van bestemming. Hier werd een full stop gemaakt (landing). Deze ging al stukken beter en zonder hulp van instructeur. De eerste 3 uur nachtvliegen zitten erop en Pieter mocht nog een uurtje zijn vliegkunsten vertonen. Ook hij was heel enthousiast, ondanks dat hij alleen op Santiago heeft kunnen vliegen.

Aankomst Santiago

De volgende dag zijn we samen met de instructeur het stadje ingegaan. Hier hebben we de beroemde kathedraal van Santiago gezien en daarna paella gegeten bij een Spaans visrestaurant. Onze instructeur was Spaans en die kwam toch nog heel goed van pas, omdat er geen hond Engels spreekt in deze stad. Ook heeft hij ons typische Spaanse gerechten laten proeven, bij mij natuurlijk weinig succes. Maar toch is hij erg meegevallen de eerste dag.

kabouterbedjes

De volgende dag was Pieter aan de beurt. Hij heeft een vlucht mogen maken van Santiago, naar Asturias, A Coruna, Vigo en als eindbestemming weer Vigo. Een vlucht van bijna vier uur. Daarna aangekomen bij het vliegveld, werd er bijgetankt en was ik aan de beurt. Noord Spanje is erg onvoorspelbaar met het weer. Laat in de avond ontstaat er vaak mist, ook vandaag het geval. Toen ik op de baan stond werd er besloten terug te gaan. Uiteindelijk de juiste keuze, want een half uur later was het zich nog geen 100 meter. Het maakte me niet zoveel uit, omdat je achterin ook heel vermoeit raakt.

Approach pieter op Vigo met electrical failure

Approach Pieter op Asturias

De volgende dag heeft het de hele dag geregend. Net als in Nederland met een temperatuur van 8 graden. Ik liep in mijn overhemd in de regen met het idee dat het in Spanje nooit slecht weer zou zijn. Toch klaarde het in de avond op en heb ik nog bijna 3 uur kunnen vliegen. Ook Pieter heeft nog een uur kunnen maken. Dit betekende dat we ons minimum doestelling zouden hebben bereikt: 5 uur nachtvliegen met 5 landingen. Uiteindelijk hebben we 6 uur per persoon gemaakt. De volgende dag (woensdag) is Pieter terug gevlogen naar Evora, omdat ik de laatste vlucht toch weer wat problemen had met deze instructeur.

Terug kijkend op deze vlucht hebben wij heel veel geluk gehad. Pieter en ik wilden heel graag naar het Noorden omdat hier moeilijke aanvliegroutes zijn voor verschillende vliegvelden. Daarnaast zijn er verschillende grote velden dicht bij elkaar. Dit heeft geresulteerd in veel uit de een lopende approaches. Zo heb ik zeven verschillende landingen mogen maken. De druk is erg groot en daarom een goede oefening. Het zuiden (Malaga) staat bijvoorbeeld bekend als een veld waarbij de verkeerscontroler je naar het veld begeleid mbv radar. Hierbij hoef je als leerling niet veel te doen.
Ook het weer was spannend, zo hebben we landingen gemaakt waarbij je op het laatste moment de baan pas in het zicht hebt. Ook hebben we in regen gevlogen en door de wolken.

Happy ending

Ook de instructeur is me erg meegevallen. De eerste dag hebben we het “zelfs” heel gezellig gehad. De tweede en derde dag lag hij de snotteren op zijn bed. Het enige is dat hij in de vlucht heel irritant kan zijn en overal commentaar op heeft. De eerste vlucht ging erg goed, de tweede dag haalde hij het bloed onder mijn nagels vandaan. Maar toch is hij in de briefing heel relaxed en beschreef het toch als een goede vlucht. Met Pieter een hele leuke tijd gehad.

Hieronder nog wat foto's van de terugreis

Take off Pieter

Santiago overdag

Vigo veld + stad

De oceaan op de achtergrond

Eindelijk mijn verjaardag

Na 3x te hebben gecanceld door mijn slechte rug, of vliegactiviteiten op school heb ik eindelijk mijn verjaardag kunnen vieren. Het werd vrijdag 17 oktober, ruim een maand later na mijn verjaardag. Natuurlijk alles groots opgezet met veel hapjes, drankjes, karaoke en partyverlichting. Het was een hele gezellige avond. Met een huis vol mensen hebben we de hele avond zitten feesten. Vooral de karaoke was een groot succes.

Vigo

Tot nu toe mijn langste vlucht opnieuw met Jeroen. Met drie kisten tegelijk, ook klasgenoten Jaap en Paul en een portugeze kist. In formatie vlogen we via Porto met approach naar Vigo (Spanje). Een hele mooie route. Jeroen vloog heen. Onderweg nog wat probleempjes gehad. Bij Porto hebben we voor 4 minuten de torenfrequentie geblokkeerd, doordat ik een tas op de microfoon had gelegd. De andere kisten konden over de radio horen hoe wij onze checklisten aan het afwerken waren. Nadat de tas was verwijderd, werden we vriendelijk verzocht Porto zo snel mogelijk te verlaten.

Apron van Porto

Ik vloog terug. Er stond een hele harde wind (35 knopen) en nog dwars op de baan ook. Het vliegtuig is gebouwd op een maximale crosswind van 25 kt, dus zwaar over de limieten heen. Bij aanloop van de landing stond het hele balkon vol met instructeurs en leerlingen die ons kwamen verwelkomen. Mijn instructeur heeft hem met een harde klap neergezet.

Groundspeed 192 kt = 350 km / h

Porto

Porto strand

Vigo

De baan van Vigo

Vigo

Familiebezoek

Tweede week oktober. Deze week voorlopig mijn laatste bezoek. Op woensdag oom en nicht Ben en Danielle die vervolgens weer verder gaan naar Albufeira. Donderdags zouden mijn ouders en neef Remco langskomen. Tot mijn grote verrassing stond en andere neef en vriend Maarten ook op de stoep. Op vrijdag moest ik vliegen naar Vigo (Noord Spanje). Daarna met de familie op stap geweest. Natuulijk ook naar de bananenbar met Maarten en Remco.

Op zaterdag kwamen Ben en Danielle terug uit Albufeira. Had dus 6 man op bezoek en heb een barbecue met karaoke georganiseerd bij mij thuis. Een hele gezellige bijeenkomst. Op zondag een beetje bijkomen en chillen in het Evora hotel waarop maandag iedereen weer was vertrokken. Het heeft me heel goed gedaan weereens familie en vrieden op bezoek te hebben gehad.

Vluchtje Evora – Sevilla – Evora

De route naar Seville

Ook samen met Jeroen een dag later naar Sevilla. Jeroen vliegt heen, ik vlieg terug. Onderweg komen we langs Faro, dus we willen proberen daar een approach te doen. Jeroens vlucht gaat vrijwel zonder problemen, wat gister niet gelukt was, is vandaag wel gelukt. Na 2:30 uur aangekomen in Sevilla. Sevilla is een groot veld waar ook grote verkeersvliegtuigen komen. Hier werden we opgevangen door een auto die ons naar het general aviation platform begeleidde waar vervolgens een marshel uitstapte om ons naar de parkeerplek te begeleiden.

Approach Faro

Portugeze Zuidkust

De atlantische oceaan bij Faro

Jeroen

Een paar foto's op Seville

Daarna was ik aan de beurt. Alleen de instructeur was bij mij een stuk minder relaxed. Nog voor het starten van de motor had ik al een confrontatie met hem. Bij het contact leggen met de toren rukt hij de microfoon uit mijn handen nog voordat ik antwoord kon geven. De volgende confrontatie kwam in de lucht, toen hij me een vraag vroeg over de approach. Dit was mijn eerste vlucht vanaf een vreemd veld, dus alles was voor mij nog onbekend. Hij reageerde heel agressief: What are you saying!!! Had het toen al helemaal met hem gehad. Vervolgens de go-around op Seville die ik volgens hem helemaal verkeerd deed. Toen ik achteraf het theorieboek nacheckte, bleek dat hij zelf de theorie niet kent.
Gelukkig uit Sevilla weg. Ook nu heeft hij overal commentaar op, iets dat het bloed onder mijn nagels vandaan haalde. De approach op Faro ging goed, hij zei zowaar: good approach.

Na Faro terug naar Evora. Tijdens deze vlucht wordt muli crew geopereerd. Ik ben pilot flying en de instructeur mijn co-piloot. Toen de instructeur bezig was met contact leggen met de radio, besloot ik een taak van hem over te nemen. Hij flipte helemaal uit. Hij weigerde zijn taak als co-piloot verder uit te voeren en ik moest de hele vlucht in mijn eentje afmaken. Zowaar ging dit nog goed ook, iets dat hij waarschijnlijk niet gedacht had.

Tijdens de briefing was hij weer heel relaxed en beschreef het laatste gedeelte als de vlucht: good performance. Voor mij een hele vervelende vlucht.