Nachtvliegen

Op zondag 19 oktober gaat het eindelijk gebeuren. Als eerste met de klas samen met Pieter de nachtvlucht in. Het enige dat tegenzit is de instructeur: J. Bernal. Niet de Jodie Bernal die wij kennen, maar een veel grotere klootzak. Hij wordt ook wel de shoawarmaboer genoemd, omdat hij op een turk lijkt. Had wel vaker een confrontatie met die vent gehad tijdens een vlucht, wat altijd met negatieve afloop ten einde is gekomen. Hij kan namelijk heel agressief reageren. Ik heb operations nog gebeld of er een andere instructeur beschikbaar was, die was er niet, dus heb toch besloten het beste ervan te maken. Gelukkig kunnen Pieter en ik wel goed met elkaar samen.

Waar de reis naartoe ging was nog onduidelijk. Normaal gesproken gaan ze naar Mallaga (Zuid Spanje), maar daar is het weer slecht. Een andere mogelijkheid is Santiago (Noord Spanje). Het weer is daar goed, maar zou binnen enkele dagen verslechteren. Twee uur voor vertrek werd besloten naar Santiago te gaan. De heenvlucht is voor mij gepland. Met sunset zijn we vertrokken en al gauw nadat we uit Evora waren vertrokken werd het schemerig en evenlater donker. Voor mij was het eigenlijk geen verschil, omdat wij aan IFR vliegen doen, mag je toch alleen naar je instrumenten kijken. Het enige verschil is dat je naar een verlicht instrumenten panel kijkt, iets dat het nog veel mooier en spannender maakt. Onderweg wilden we een touch en go doen op Porto (Portugal), dit werd afgewezen, omdat er problemen waren met de betaling, daarom werd er een low approach gemaakt. Hierbij haak je op het laatste moment de landing af en ga je zonder de baan te raken verder. Heel spannend, omdat je midden in de stad zit.

Foto's onderweg richting Porto met op de laatste foto het vliegveld van Porto

Het volgende veld dat op onze route ligt is Vigo (Noord Spanje). Hier werd ik wel toegelaten een touch en go te doen. Van te voren werd me verteld dat studenten vaak de nijging hebben veel te vroeg de landing in te zetten, omdat je in het donker het gevoel hebt dat je te hoog zit. Hetzelfde gebeurde mij ook, waarna ik met behulp van de shoawarmaboer een stuk verder op de baan terecht kwam dan gepland. Gelukkig landen er ook grote verkeersvliegtuigen op deze baan, dus verder geen problemen. Heel mooi is om de verlichting van de baan voor het eerst vanuit de lucht te zien.

Een filmpje van mijn 2e nachtlanding op Vigo

Vlak achter Vigo ligt Santiago, onze plaats van bestemming. Hier werd een full stop gemaakt (landing). Deze ging al stukken beter en zonder hulp van instructeur. De eerste 3 uur nachtvliegen zitten erop en Pieter mocht nog een uurtje zijn vliegkunsten vertonen. Ook hij was heel enthousiast, ondanks dat hij alleen op Santiago heeft kunnen vliegen.

Aankomst Santiago

De volgende dag zijn we samen met de instructeur het stadje ingegaan. Hier hebben we de beroemde kathedraal van Santiago gezien en daarna paella gegeten bij een Spaans visrestaurant. Onze instructeur was Spaans en die kwam toch nog heel goed van pas, omdat er geen hond Engels spreekt in deze stad. Ook heeft hij ons typische Spaanse gerechten laten proeven, bij mij natuurlijk weinig succes. Maar toch is hij erg meegevallen de eerste dag.

kabouterbedjes

De volgende dag was Pieter aan de beurt. Hij heeft een vlucht mogen maken van Santiago, naar Asturias, A Coruna, Vigo en als eindbestemming weer Vigo. Een vlucht van bijna vier uur. Daarna aangekomen bij het vliegveld, werd er bijgetankt en was ik aan de beurt. Noord Spanje is erg onvoorspelbaar met het weer. Laat in de avond ontstaat er vaak mist, ook vandaag het geval. Toen ik op de baan stond werd er besloten terug te gaan. Uiteindelijk de juiste keuze, want een half uur later was het zich nog geen 100 meter. Het maakte me niet zoveel uit, omdat je achterin ook heel vermoeit raakt.

Approach pieter op Vigo met electrical failure

Approach Pieter op Asturias

De volgende dag heeft het de hele dag geregend. Net als in Nederland met een temperatuur van 8 graden. Ik liep in mijn overhemd in de regen met het idee dat het in Spanje nooit slecht weer zou zijn. Toch klaarde het in de avond op en heb ik nog bijna 3 uur kunnen vliegen. Ook Pieter heeft nog een uur kunnen maken. Dit betekende dat we ons minimum doestelling zouden hebben bereikt: 5 uur nachtvliegen met 5 landingen. Uiteindelijk hebben we 6 uur per persoon gemaakt. De volgende dag (woensdag) is Pieter terug gevlogen naar Evora, omdat ik de laatste vlucht toch weer wat problemen had met deze instructeur.

Terug kijkend op deze vlucht hebben wij heel veel geluk gehad. Pieter en ik wilden heel graag naar het Noorden omdat hier moeilijke aanvliegroutes zijn voor verschillende vliegvelden. Daarnaast zijn er verschillende grote velden dicht bij elkaar. Dit heeft geresulteerd in veel uit de een lopende approaches. Zo heb ik zeven verschillende landingen mogen maken. De druk is erg groot en daarom een goede oefening. Het zuiden (Malaga) staat bijvoorbeeld bekend als een veld waarbij de verkeerscontroler je naar het veld begeleid mbv radar. Hierbij hoef je als leerling niet veel te doen.
Ook het weer was spannend, zo hebben we landingen gemaakt waarbij je op het laatste moment de baan pas in het zicht hebt. Ook hebben we in regen gevlogen en door de wolken.

Happy ending

Ook de instructeur is me erg meegevallen. De eerste dag hebben we het “zelfs” heel gezellig gehad. De tweede en derde dag lag hij de snotteren op zijn bed. Het enige is dat hij in de vlucht heel irritant kan zijn en overal commentaar op heeft. De eerste vlucht ging erg goed, de tweede dag haalde hij het bloed onder mijn nagels vandaan. Maar toch is hij in de briefing heel relaxed en beschreef het toch als een goede vlucht. Met Pieter een hele leuke tijd gehad.

Hieronder nog wat foto's van de terugreis

Take off Pieter

Santiago overdag

Vigo veld + stad

De oceaan op de achtergrond